مرد بزرگواری که به طبیعت وابادی محل زندگیش علاقه ای وافر داشت .هر دره ای که چشمه ای درآن جاری می شد درختی به یادگار می کاشت. تا حدی که منطقه ای در روستا به نام «دارای حسن» به نام او معروف است .بیشه ای در «دره جعفر» به یادگار گذاشته بود که سرسبزی و میوه های ان  ؛مخصوصا زردالویش معروف بود ؛گردو و گلابی و انگور وچشمه ی خنکش بماند که چه خاطره انگیز و خوشمزه و گوارا و هر رهگذری را به خود می خواند .شوخیهایش با مزه و آهای... گفتنش راچه شیرین به زبان می راند. به خاطر اینکه زبان ترکی را به راحتی صحبت می کرد واجداد پدریش از روستای دایلر ملایر ترکزبان بودند ؛به او عمو حسن ترک می گفتند .ولی لری گفتنش دلنشینتر بود.آوازش دل انگیز وجوانها را بسیار دوست داشت و به انها کمک می کرد .خیر خواهی در ذاتش بود و هر چه خوبان همه داشتند؛ او یکجا داشت .او پدر بزرگ سرلشگر شهید علی اصغر بشکیده  اولین شهید دوران دفاع مقدس در هریرز وشهید محمد نجفی راد بود . خدایش رحمت ودرجاتش رفیع باد.      (از اقای هادی ترکاشوند  به خاطر ارسال عکس کمال تشکر را داریم )