قحطی سال ۱۳۲۰وتلفات جانبی

سلام بر اهالی هریرز. اسامی که در زیر منتشر خواهد شد افرادی هستند که متاسفانه در حوادث و قحطی سال 1320 خورشیدی که بر اثر عوامل جنگ جهانی دوم پدیدار گشته بود از میان اهالی هریرز رخت بربستندو دار فانی را ودا کردند. این اسامی توسط حاج محمود غیاثوند که در ان زمان کودکی شش ساله بوده است و به خوبی در حافظه نگه داشته است با دقت خاطر تنظیم گشته است.حاج محمود ان سال را سال سیاه مینامد و علت مرگ مردمان را گرسنگی و حصبه میداند هم چنان که در اثر این کشمکشو قحطی یک سوم جمعییت ایران دار فانی را وداع گفتند. 1- فاطمه دختر دلبر خواهر لعل افرین 2- میرزا ولی پدر علی میرزا ولی 3- نقران خواهر ابوطالب پدر فرزالله نبابه 4- خدیجه دختر فتحعلی 5- کوکی زیبا رو دختر علی اکبر 6- سلطان پسر محمد حسین 7- محمد حسین پدر بزرگ عزت سیبدری 8- زبیده مادر حاج علیجان 9- جان یا جون پدر عیسی و موسی 10- ارام بیک پدر اسماعیل بیک 11- شمسی خواهر دلبر خاله لعل افرین 12- گوهری زن ولی مراد 13- بی بی بس مادر ولی مراد 14- رنگینه دختر ولی مراد 15- بانو دختر ولی مراد 16- طهماسب عموی ربابه مادر حاج هاشم * این افراد در طی شش ماه یعنی از اوایل پاییز تا شب عید سال 21 همگی در سینه قبرستان جای گرفتند. یادو نامشان گرامی و روحشان شاد. اریوبرزن

پاسداشت اب (احترام به اب در هریرز)

پاسداشت  اب

اب باشد مهر پاک گوهران                                 شبنم گل؛ اشگ ناب دیدگان                                 

اب دارد صد هزاران فوت وفن                            چون زمرد می کند دشت ودمن                    

سنگ و   صخره ,غار زیبا می کند                       ابشار و چشمه برپا  می کند

سبز گرداند زمین خشک را                              انگبین شیرین ؛خوشبو مشک را

گر نباشد؛  در و الماس و طلا                            پیش چشم تشنه باشد چون خلا

نعمتی افزون چو دُر اکبر است                         یادگار کربلا    و    اصغر اس                          

خصلتش گفتم که حین زندگی                         کنترل بنموده   ان   از    هرزگی                        

 اب خوردن را نباید هرزکرد                                مصرفش بالا ز حد و مرز کرد                                                                                                                                                                  گر قلیل است اب کشت و کار تو                                                کن اداره تا نیافتد بار تو

مصرفش را بی خودی افزون مکن                     چرخه اش از دایره بیرون مکن

گر زبر باشد ویا زیر زمین                                   جای ان نیکو بباید چون نگین

فاضلاب شهر وده را ،لوله کن                           گرد کن ،اندر مسیری سوله کن

تصفیه بنما ،برای کشتزار                                تا نگردد خاک تشنه ،حین کار

کوهها همچون عمودی در زمین                      اب همچون پایه در زیرش ببین

پس نباید پایه را خالی کنیم                             حال را خوشتر ،به چند سالی کنیم

سد بزن اندر مسیر رفته ها                             پاک وجاری کن همه سرچشمه ها

گر قناتی هست در دشت و دمن                    از حریمش دور کن زاغ و زغن

جرعه های اب را اندر کویر                             رشته های لوله کن در هر مسیر

قطره قطره اب ده؛ دار و درخت                     یا چو باران ده ؛زمین نیمه تخت

جنگل و کوه و دمن را سبز کن                        خون رگهای زمین پر نبض کن

این بدان ؛اب از طلا بالاتر است                          اشنای گل عدوی اذر است

گل به گلدان می کند؛ قمصر گلاب                   با وضو و غسل می اید ثواب

رود را جاری و دریا موج موج                            ماهیان در اندرونش فوج فوج

زینت سفره صفای باطن است                        باقیات عمر؛ مارا ضامن است

پس بباید اب را احسان کنی                           احترامش همچو یک مهمان کنی                      

    پاس داری و نماییش   نکو                          از برای نسلها در زیر و رو                            

 گر"کرم "کردی چنین اب حیات                        می دهد بر زندگی تو ثبات

 

 

 

 

 

                                                                    سروده شده توسط کرم روزبهانی